“Hegoak sorgindu nire arima” Maika Etxarri

13133115_881267871984256_8501647232954864402_n

“Hegoak sorgindu nire arima” Maika Etxarri

Tximeleta hauskorra, nire begien sorginkeria,
hego hautsiekin hegan egiten duzu atsekabetuta…
astiro egiten duzu hegan, zaurituta eta zaurituta…

Tximeleta… nire ametsen sorginkeria
ohantze loretsuetako aztarnategiak
jazmin zuriak eta lirio mutuak…

Isiltasun hautsiak aire freskoan
Barre zilar eta lokartuen artean…
Tximeleta gatibuak zure hegaldian usain gozoak,
udaberrikoak… Errealitate ezkutuak dira…

Tximeleta hutsa, nire arima lokartuaren isla,
argia zure ostadarrarekin
nire gau loezinetako atsekabea
eta une garratzagoak…

Eta jainkoen ilunabarrean
nire urrezko ametsak
nire arima hilezkorra kulunkatzen duzu
zumar zaharren haize leunarekin
Mendeurrenak…

Nire amodioen gatibu tximeleta
miostenes izarra bezain ederra,
zure zilarrezko distirarekin, piztu egiten zara.
irribarre konplizeak
betiereko bihotz maiteen arimetan…

Malkoak eta irribarreak lotan
haizeari petaloak bezain sotilki ihes egiten diote
zure begi irisatuetatik, zure ezpain zigilatuetatik…
ezpain gorri eta perlatuak…

Tximeleta gozoa, eztia bezain goxoa
azaharra eta erromeroa,
zabaldu hego minduak
Eden lorategira.
Zure hegal hautsiak, bandera zuriak
askatasun-haizea ohoratzen
azukre kuxinak dira nire ezpainetan,
egunsentian nire amets lasaiak horditu ditzatela…

Tximeleta kanela koloreko usainarekin!
altxa zilarrezko hegoak
nire basamortuko haizera!
Hasi zure hegaldi debekatua
urre-koloreko egunsenti aldera
nire aurora borealetik.

Eta zure hegal lakatuen isla
txingarrak dira, oraindik beroak
odol-diamanteak lotzen dituztenak
bihotz beroetan…

Ihintza ahul dagoen bitartean
egunsentiaren ispilu ezti honetatik
udaberriko ametsa
inpregna con agua de esperanza
zure hegal hauskorrak, hautsiak
nahigabe mingotsengatik…

Hegaldi bat hasteko trukatzen dute.
hegaldi etereoa, hilezkorra,
nire lasaitasun eta ezinegonaren mugen artean
errealitate pragmatiko existentzialetik…

Baina beti hegan egiten du libre, kaio moduan.
aingurarik gabe, zure esentzia amesten duenik…
zure esentzia ekaitzean…
urrezko kate eta kaiolarik gabe
zure kontzientzia sotila zapaltzen dutenak.

Mugarik gabeko hegal altua
harrapatzen dituen espetxerik ez
zure ametsik desiratuenak…
zure amets irrikatsu eta debekatuak…

Ispilu sotilak dira
zauriak urratuz
zure bandera zuriak
denborak eta betiereko ahanzturak urratuak,
zure hegaldi amaigabe eta hilezkorrean
kontzientzia kosmiko eta unibertsalerantz…

Tximeleta hauskorra, etereoa,
zure esentzia zuri eta garbiarekin,
Ama zara, azahar eztia bezain gozoa.
Tximeleta, askatasunaren metafora gozoa!

Maika Etxarri
Copyright poesia eta argazkilaritza

Acerca de palabrasdeluzypaz

Soy un espíritu libre poeta, enarbolando la bandera de la paz y libertad, en este universo existencial. Vivo en el eterno presente, aquí y ahora, bajo el poder del amor, sin la incertidumbre del mañana, sin la esclavitud del nuevo orden establecido mundial. Maika Etxarri Escritora, poeta, blogger y fotógrafa Autora del libro: La rosa del desierto
Esta entrada fue publicada en Sin categoría. Guarda el enlace permanente.

Una respuesta a “Hegoak sorgindu nire arima” Maika Etxarri

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s